
Temat interpretacji
W związku ze skargą opatrzoną datą 18 stycznia 2008 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym 23 stycznia 2008r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 09 listopada 2007 r. Znak: IBPB3/423-54/07/BG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia opłaconych składek przez pracodawców w ramach pracowniczego programu emerytalnego zawartego w formie grupowego ubezpieczenia pracowników do kosztów uzyskania przychodów, doręczoną w dniu 12 listopada 2007 r. (data potwierdzenia odbioru), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
oraz na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770), uwzględnia skargę w całości, w związku z czym zmienia zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 09 listopada 2007r. Znak: IBPB3/423-54/07/BG, uznając stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe.
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał na wniosek Zakładów E. P. Sp. z o.o. z dnia 01 sierpnia 2007r. (data wpływu do tut. BKIP 10 sierpnia 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia opłaconych składek przez pracodawców w ramach pracowniczego programu emerytalnego zawartego
w formie grupowego ubezpieczenia pracowników do kosztów uzyskania przychodów zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 09 listopada 2007r. Znak: IBPB 3/423-54/07/BG, stwierdzając nieprawidłowość stanowiska wnioskodawcy.
We wniosku z dnia 01 sierpnia 2007 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawiono następujący stan faktyczny:
Spółka ponosi koszty opłacania składek z tytułu zakładowej umowy emerytalnej na podstawie przepisów o pracowniczym programie emerytalnym w formie grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z Zakładem Ubezpieczeń. Umowa ta została podpisana na podstawie ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. Nr 116 poz. 1207). Została zarejestrowana w KNUFE w dniu 30 września 2005 r. i wpisana do rejestru programów pracowniczych. Wysokość składki wynosi 7% wynagrodzenia uczestnika programu.
W związku z czym zadano następujące pytanie:
Zdaniem wnioskodawcy są to wydatki pracownicze poniesione celem uzyskania przychodów. Wydatki poniesione na realizację programu, w tym wydatki na opłacanie składek, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Kosztami, o których mowa, będą wydatki związane z bieżącym prowadzeniem pracowniczego programu emerytalnego, a w szczególności koszty finansowanej przez pracodawcę wnoszonej do programu składki podstawowej, ponadto będą to koszty sporządzenia umowy zakładowej, koszty ewentualnych sporów sądowych, koszty obsługi deklaracji pracowników o przystąpieniu do programu.W swoim stanowisku Spółka
oparła się również na wyroku WSA w Gdańsku z dnia 15.05.2007 r. Nr SA/Gd/375/06
W dniu 09 listopada 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał interpretację indywidualną Znak: IBPB 3/423-54/07/BG uznając, iż stanowisko wnioskodawcy w kwestii możliwości zaliczenia opłaconych składek przez pracodawców w ramach pracowniczego programu emerytalnego zawartego w formie grupowego ubezpieczenia pracowników do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części ustawa o pdop) jest nieprawidłowe i stwierdził, że wskazany przez Spółkę przepis art. 15 ust. 1d ustawy o pdop, nie może stanowić samoistnej podstawy do zaliczania do kosztów podatkowych wszystkich wydatków (w tym składki podstawowej) ponoszonych przez pracodawców w związku z realizacją pracowniczych programów
emerytalnych. Użyte w tym przepisie określenie, że kosztami podatkowymi są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych, oznacza, że przepis ten odnosi się do wszystkich innych wydatków związanych z realizacją tego programu, które nie mogą być uznane za koszty podatkowe w oparciu o postanowienia art. 15 ust. 1 ustawy o pdop.
W uzasadnieniu tej interpretacji wskazano, ponadto że składka podstawowa opłacana przez pracodawcę na rzecz pracowników w ramach pracowniczych programów emerytalnych, bez względu w jakiej formie są one prowadzone, powinna zatem być zaliczana do kosztów podatkowych w oparciu o wyżej wymienione przepisy art. 15 ust. 1 ustawy o pdop. Oznacza to tym samym, że w przypadku prowadzenia przez pracodawcę pracowniczego programu emerytalnego w formie grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem
ubezpieczeń, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o pracowniczych programach emerytalnych, przy zaliczaniu składki podstawowej do kosztów podatkowych, należy mieć na uwadze także postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o pdop ograniczające możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszystkich wydatków związanych z tym programem.
Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem tut. organu Zakład E. P. Sp. z o.o. pismem z dnia 22 listopada 2007 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym 22 listopada 2007r., data wpływu do tut. Biura 26 listopada 2007r.) wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę wydanej interpretacji i stwierdzenie, iż stanowisko Zakładów E.P. Sp. z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 01 sierpnia 2007 r. jest prawidłowe. W ocenie wnioskodawcy są to wydatki pracownicze poniesione celem uzyskania przychodów i wydatki poniesione na realizację pracowniczego programu emerytalnego w tym na opłacanie składek, stanowią
koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka powołała się na wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 maja 2007 r. Sygn. akt I SA/Gd 375/06 oraz komentarze doradców podatkowych publikowane w artykułach prasowych.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 21 grudnia 2007r. Znak: IBPB3/423W-3/07/BG działając w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji z dnia 09 listopada 2007r. Znak: IBPB3/423-54/07/BG podtrzymując jednocześnie swoje stanowisko w zakresie braku możliwości zaliczenia opłaconych składek przez pracodawców w ramach pracowniczego programu emerytalnego zawartego w formie grupowego ubezpieczenia pracowników do kosztów uzyskania przychodów.
Pismem z dnia 18 stycznia 2008 r. za pośrednictwem Izby Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej
wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na indywidualną interpretację z dnia 09 listopada 2007r. Znak: IBPB3/423-54/07/BG.W złożonej skardze wnioskodawca ponawia zarzuty podniesione uprzednio w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa tj. nieprawidłową interpretację przepisu art. 15 ust. 1d i art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka ponownie powołuje się na wyrok WSA z Gdańska z dnia 15 maja 2007 r. Sygn. akt I SA/Gd375/06 oraz komentarze doradców podatkowych publikowane w artykułach prasowych.
Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o:
- uchylenie w całości interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia 09 listopada 2007 r. znak: IBPB3/423-54/07/BG (doręczonej 12 listopada 2007 r.),
- zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W wyniku rozpatrzenia tej skargi Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów pismem z dnia 22 lutego 2008 r. IBPB3/4240-6/08/BG IBRP/007- 0010/08 wniósł o oddalenie skargi.W sprawie możliwości zaliczania do kosztów podatkowych składki podstawowej płaconej przez pracodawców w związku z realizacją pracowniczych programów emerytalnych Minister Finansów, działając na podstawie art. 14a Ordynacji podatkowej wydał w dniu 14 marca 2008 r. interpretację ogólną oznaczoną D6/8213/46/KWW/08/215.
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Dyrektor Izby w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów po ponownym rozpatrzeniu przedmiotowej skargi
opatrzonej datą 18 stycznia 2008 r. uwzględnia skargę w całości i stwierdza, że stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku z dnia 01 sierpnia 2007r. (data wpływu do tut. BKIP 10 sierpnia 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia opłaconych składek przez pracodawców w ramach pracowniczego programu emerytalnego zawartego w formie grupowego ubezpieczenia pracowników do kosztów uzyskania przychodów jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. Nr 116, poz. 1207, z późn. zm.) pracownicze programy emerytalne mogą być prowadzone w jednej z następujących form :
- funduszu emerytalnego,
- umowy o wnoszenie przez pracodawcę składek pracowników do funduszu inwestycyjnego,
- umowy grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń w formie grupowego ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym,
- zarządzania zagranicznego.
Pracodawca jest odpowiedzialny za założenie oraz prawidłową realizację programu, w tym przede wszystkim do finansowania składki podstawowej (art. 24 ust. 1 ustawy o pracowniczych programach emerytalnych). W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Jednocześnie w przepisach art. 15 ust. 1b-1h oraz ust. 1q tej ustawy określone zostały szczególne rodzaje wydatków (kosztów), których poniesienie uprawnia do zaliczenia ich do kosztów podatkowych.
Usytuowanie tego rodzaju wydatków w odrębnych ustępach art. 15 ustawy miało m. in. na celu wyeliminowanie wątpliwości, jakie mogą pojawiać się przy kwalifikowaniu tego rodzaju wydatków do kosztów podatkowych. Wydatkami tymi są m.in. wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych (art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).
Tym samym przepis art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi podstawę do zaliczania do kosztów podatkowych wydatków (w tym składek podstawowych) ponoszonych przez pracodawców w ramach realizowanych pracowniczych programów emerytalnych, bez względu na formę w jakich są one prowadzone. Dotyczy to zatem także opłacanej przez pracodawców składki na pracowniczy program emerytalny prowadzony w formie grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń.
Skoro składki podstawowe opłacane w ramach pracowniczych programów emerytalnych, w tym realizowanych w formie grupowego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń, kwalifikowane są do kosztów podatkowych w oparciu o postanowienia art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to tym samym do składek związanych z tego rodzaju ubezpieczeniem nie mają zastosowania ograniczenia wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 59 tej ustawy (m. in. wymagany 5-letni okres uczestnictwa w ubezpieczeniu). Oznacza to, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczy innej kategorii grupowych ubezpieczeń na życie zawieranych przez pracodawcę na rzecz pracowników, niż te które zawierane są w ramach pracowniczych programów emerytalnych.
W świetle powyższego przedstawione przez Wnioskodawcę we wniosku z dnia 01 sierpnia 2007 r. stanowisko, że opłacane przez pracodawców na rzecz pracowników składki podstawowe w ramach pracowniczych programów emerytalnych, zaliczane
są do kosztów podatkowych na podstawie art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejsze rozstrzygniecie. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na adres Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.
