Spółka zamierza ubiegać się o dotację na planowane inwestycje w ramach programu unijnego Infrastruktura i Środowisko. Wyżej wymieniona dotacja będzie zatem jednym ze źródeł finansowania środków trwałych, które powstaną w wyniku realizacji procesu inwestycyjnego.

W związku z powyższym, zadano następujące pytanie.

Zdaniem Spółki definicja kosztów uzyskania przychodów zawarta w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pozwala uznać koszty doradztwa w uzyskaniu dotacji za koszty podatkowe są to bowiem z całą pewnością koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Niezależnie zatem od tego, czy sama dotacja jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym, czy też opodatkowana, koszty doradztwa stanowią element kosztów potrącanych od przychodu, gdyż ww. doradztwo należy uznać za wydatki na ogólną działalność przedsiębiorcy. Ponadto Spółka wskazała, iż nie jest prawidłowe bezpośrednie uzależnianie możliwości zaliczania kosztów doradztwa do kosztów podatkowych od tego czy dotacja jest zwolniona czy też nie z podatku dochodowego od osób prawnych.

W przypadku jednakże, gdy dotacja służy sfinansowaniu budowy środków trwałych, to zdaniem Spółki, wynagrodzenie wypłacone firmie doradczej opracowującej wniosek i to zarówno w odniesieniu do ryczałtu jak i prowizji za sukces (w przypadku uzyskania dotacji) zwiększy wartość ww. środków trwałych.

W sytuacji nie uzyskania dotacji zapłacone wynagrodzenie za doradztwo Spółka będzie mogła bezpośrednio zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. ustawy, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Z kolei na podstawie art. 7 ust. 3 pkt 1 powołanej ustawy, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 3 wskazanej ustawy przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2 (...).

Przepis ten wprowadza zasadę, wyłączającą wydatki, mieszczące się w ogólnej formule kosztów wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w sytuacji gdy dane dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. W przedmiotowej sprawie wydatki poczynione na opracowanie wniosku o dotację będącą jednym ze źródeł finansowania środków trwałych są kosztem bezpośrednio związanym z uzyskaniem przedmiotowego dofinansowania. Jednakże z uwagi na fakt, iż środki uzyskane w ramach dofinansowania nie podlegają opodatkowaniu, koszty związane ze sporządzeniem dokumentów niezbędnych dla jego uzyskania nie będą stanowiły kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc się do kwestii zaliczenia wartości wydatków poniesionych na przygotowanie wniosku o dotację, do wartości początkowej środków trwałych należy wskazać, iż zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Natomiast w przypadku wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia (art. 16g ust. 1 pkt 2 ww. ustawy).

Za cenę nabycia stosownie do treści art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Z kolei za koszt wytworzenia zgodnie z art. 16g ust. 4 powołanej ustawy uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Katalog wydatków wpływających na wartość początkową środka trwałego nie ma charakteru zamkniętego. Z powyższego wynika jednak, iż do wartości początkowej środka trwałego zaliczyć można tylko wydatki ściśle związane z nabyciem bądź wytworzeniem tego środka trwałego. W tym też kontekście, stwierdzić należy, iż wydatki poniesione na przygotowanie wniosku o dotację, nie mogą być uznane za wydatki ściśle związane z nabyciem lub wytworzeniem środków trwałych, gdyż są to wydatki związane z uzyskaniem dofinansowania, które służy finansowaniu danej inwestycji. W konsekwencji wydatki te nie mogą powiększać wartości początkowej ww. środków trwałych.

Reasumując wydatki związane z przygotowaniem i monitorowaniem wniosku o dotację uzyskiwanej w ramach programu operacyjnego Infrastruktura i Środowisko nie będą zwiększały wartości środka trwałego, jak również nie będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.