Temat interpretacji

Przedmiotowe ubytki ponadnormatywne paliw silnikowych, powstające w czasie tłoczenia, opodatkowane podatkiem akcyzowym nie podlegają obciążeniu opłatą paliwową.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.12.2009 r. (data wpływu 22.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obciążenia opłatą paliwową ubytków ponadnormatywnych skompensowanych łącznie w stosunku do paliw silnikowych jak i paliw opałowych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22.12.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obciążenia opłatą paliwową ubytków ponadnormatywnych skompensowanych łącznie w stosunku do paliw silnikowych jak i paliw opałowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka dokonuje tłoczeń paliw silnikowych (benzyn bezołowiowych i olejów napędowych) oraz paliw opałowych (olejów opałowych) przy pomocy rurociągu przesyłowego dalekosiężnego z Zakładu Produkcyjnego do składów podatkowych na terytorium kraju.

Przemieszczenia te odbywają się z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy. Ilości tych paliw, odbieranych w składach podatkowych nie zgadzają się z ilościami wyrobów wysłanych z Zakładu Produkcyjnego i wskazanymi na dokumentach ADT. Należy zaznaczyć, że w tej sytuacji, w poszczególnych składach podatkowych i w ramach poszczególnych wyrobów mogą występować zarówno nadwyżki jak i niedobory tych paliw.

Spółka określa skumulowaną ilość ubytków, kompensując nadwyżki i niedobory występujące w poszczególnych składach podatkowych i na poszczególnych wyrobach.

Tak określona skumulowana ilość ubytków, pomniejszona o ubytki normatywne, wynikające z decyzji określającej wysokość norm dopuszczalnych ubytków, zostaje opodatkowana podatkiem akcyzowym.

Ilość ubytków przekraczająca normę dopuszczalnych ubytków nie może być odniesiona do konkretnych rodzajów wyrobów akcyzowych jakie podlegały tłoczeniu.

Niedobory i nadwyżki zostały skompensowane łącznie w stosunku do wszystkich tłoczonych wyrobów (zarówno do paliw silnikowych jak i paliw opałowych).

W rezultacie nie da się określić, jaki udział w ilości ubytków do opodatkowania mają benzyny, oleje napędowe i oleje opałowe (oleje napędowe przeznaczone na cele opałowe, oznakowane i zabarwione).

Taka metoda określania ilości ubytków podlegająca opodatkowaniu akcyzą została zaakceptowana przez Naczelnika Urzędu Celnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy ubytki ponadnormatywne, występujące w opisanych sytuacjach, opodatkowane podatkiem akcyzowym, powinny zostać obciążone opłatą paliwową...

Zdaniem Wnioskodawcy, ubytki ponadnormatywne wyrobów akcyzowych, powstających w czasie tłoczenia i opodatkowane akcyzą nie podlegają obciążeniu opłatą paliwową.

Za takim stanowiskiem przemawia fakt, że w ogólnej ilości ubytków na tłoczeniach, jakie podlegają akcyzie, nie jest możliwe wydzielenie ilości dotyczących paliw silnikowych oraz paliw opałowych (olejów opałowych). Natomiast oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe (oznakowane i zabarwione) nie mogą podlegać opłacie paliwowej bo nie są przeznaczone do napędu pojazdów.

Zgodnie z brzmieniem art. 37h ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm.) - dalej: ustawa o autostradach - opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.

Art. 37h ust. 2 ustawy o autostradach precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu. Tak więc pod pojęciem tym należy rozumieć czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są paliwa silnikowe oraz gaz.

Z powyższego wyraźnie wynika, że obciążeniu opłatą paliwową podlegają takie czynności, których przedmiotem są paliwa silnikowe lub gaz (określone w art. 37h ust. 3 ww. ustawy), jeżeli:

• są wykorzystywane do napędu pojazdów w rozumieniu ustawy Prawo o ruchu drogowym,
• podlegają opodatkowaniu akcyzą.

Zgodnie natomiast z art. 37k ust. 1 ustawy o autostradach - obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu.

Zgodnie z art. 37h ust. 3 tej ustawy, paliwami silnikowymi lub gazem, są:

• benzyny silnikowe oznaczone kodami CN 2710 11 45 do 2710 11 49;
• oleje napędowe oznaczone kodem CN 2710 19 41;
• gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe oraz gazowe węglowodory alifatyczne skroplone i w stanie gazowym, przeznaczone do napędu pojazdów samochodowych - oznaczone kodami CN 2711 oraz ex 2901;
• wyroby przeznaczone do napędu pojazdów samochodowych z wyłączeniem stanowiących samoistne paliwa biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217 i Nr 99, poz. 666) - bez względu na kod CN.

Z brzmienia art. 37h ust. 1 i 3 wynika, że paliwa silnikowe i gaz podlegają opłacie paliwowej jeżeli są wykorzystywane;

1. w przypadku benzyn silnikowych oraz olejów napędowych, o których wyżej mowa - do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a więc do napędu: środków transportu przeznaczonych do poruszania się po drogach oraz maszyn lub urządzeń przystosowanych do poruszania się po drogach.
2. w przypadku:
   - gazu ziemnego (mokrego), pozostałych węglowodorów gazowych oznaczonych kodem CN 2711, węglowodorów alifatycznych skroplonych i w stanie gazowym oznaczonych kodem CN 2901 - do napędu pojazdów samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy Prawo o ruchu drogowym;
   - pozostałych wyrobów, niewymienionych powyżej, z wyłączeniem biokomponentów stanowiących samoistne paliwa - bez względu na kod CN, jeżeli są wykorzystywane do napędu pojazdów samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

W przypadkach określonych w lit. b) jest zawężenie używania tych wyrobów do napędu pojazdów samochodowych, które to pojęcie jest węższe od pojęcia pojazdów.

Z powyższego wynika, że paliwa opałowe (oleje opałowe) przeznaczone do celów opałowych nie podlegają opłacie paliwowej.

Na wstępie wskazano, iż nie jest możliwe wydzielenie z ogólnej masy wyrobów energetycznych przesyłanych rurociągiem przesyłowym dalekosiężnym, paliw silnikowych i opałowych co potwierdza metodologia rozliczeń ubytków dla celów podatku akcyzowego przyjęta przez Urząd Celny, z którą to metodologią Spółka się zgodziła.

W przedmiotowym stanie faktycznym, ubytki powstały w odniesieniu do benzyn, olejów napędowych oraz olejów opałowych (lub napędowych przeznaczonych na cele opałowe). Zgodnie z przyjętym i zaakceptowanym przez organ podatkowy, mechanizmem kompensowania ubytków i nadwyżek powstających na różnych wyrobach - podatek akcyzowy zostanie odprowadzony od skompensowanej ilości ubytków i nadwyżek, według najwyższej stawki akcyzy.

Na podstawie art. 37l ustawy o autostradach, podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu (o których mowa w art. 37h) od jakich podmioty wymienione w art. 37j ust. 1 (tj. producent paliw silnikowych lub gazu, importer tych wyrobów, podmiot dokonujący ich nabycia wewnątrzwspólnotowego lub inny podmiot podlegający obowiązkowi podatkowemu w akcyzie od tych wyrobów) są zobowiązani zapłacić podatek akcyzowy.

Należy podkreślić, że ustawa o autostradach nawiązuje do benzyn, olejów napędowych i gazu, oznaczonych odpowiednio kodami CN: 2710 11 45, 2710 11 49, 2710 19 41, 2711, ex 2901. W przypadku innych wyrobów niż określone powyżej, bez względu na kod CN, opłata paliwowa jest należna tylko w przypadku jeżeli zostaną one przeznaczone do napędu pojazdów samochodowych.

W konsekwencji, przedmiotem opłaty paliwowej w przypadku Spółki mogą być jedynie wyroby wymienione wprost w ustawie o autostradach, czyli: benzyny, oleje napędowe. Obciążeniu opłatą paliwową nie podlegają natomiast oleje opałowe przeznaczone na cele opałowe.

W analizowanej sytuacji nie jest możliwe ustalenie, jakie ilości poszczególnych wyrobów stanowią ubytki. W rezultacie, Spółka będzie płacić akcyzę od ubytków bez ustalenia, od jakich wyrobów nastąpi zapłata tego podatku.

Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej jest uzależniony od powstania obowiązku zapłaty akcyzy ale konieczne jest także, aby zapłata akcyzy dotyczyła ściśle określonego wyrobu (benzyny, oleju napędowego).

W sytuacji Spółki nie można określić ilości ubytków od poszczególnych wyrobów, a wiec nie jest możliwe określenie podstawy obliczenia opłaty paliwowej, tak więc ewentualna decyzja określająca zobowiązanie w opłacie paliwowej będzie obarczona błędem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 37h ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm.) - dalej: ustawa o autostradach - opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.

Przy czym w myśl ust. 2 cytowanego artykułu przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.

W świetle uregulowań art. 37k ust. 1 ustawy o autostradach obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h.

Natomiast zgodnie z art. 37l ust. 1 ustawy o autostradach podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.

Wskazać zatem należy, iż przepisy określające obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej jednoznacznie precyzują, iż w stosunku do paliw silnikowych oraz gazu, które były przedmiotem czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym powstaje również obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej. Przy czym podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 37h, od jakiej został zapłacony podatek akcyzowy.

Jednocześnie należy wskazać, iż zgodnie z ust. 2 rozdziału II załącznika nr 4 maksymalne normy dopuszczalnych ubytków paliw ciekłych rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 32, poz. 242), zwanego dalej rozporządzeniem, maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstające w czasie transportu paliw ciekłych rurociągiem przesyłowym dalekosiężnym wynoszą 0,06 % od ilości wysłanej. Przy czym zgodnie z ust. 3 cytowanego rozdziału ubytki paliw ciekłych, o których mowa w ust. 2, rozlicza się narastająco za okresy roczne, łącznie dla wszystkich wysłanych w tym okresie paliw ciekłych, uwzględniając sumę stwierdzonych nadwyżek, bez względu na odbiorcę i rodzaj paliwa ciekłego.

Ponadto na podstawie art. 89 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku ubytków wyrobów energetycznych powstałych w czasie transportu rurociągiem przesyłowym dalekosiężnym, przekraczających normy dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a, stosuje się stawkę akcyzy będącą średnią ważoną stawek na wszystkie wyroby energetyczne wysłane w okresie rocznym do wszystkich odbiorców.

Zatem przepisy dotyczące podatku akcyzowego wskazują, iż maksymalne normy ubytków wyrobów energetycznych powstałych w czasie transportu rurociągiem przesyłowym dalekosiężnym ustala się bez względu na odbiorcę i rodzaj paliwa ciekłego co więcej stawka dla ubytków ponadnormatywnych jest średnią ważoną stawek na wszystkie wyroby energetyczne wysłane w okresie rocznym do wszystkich odbiorców. Tym samym w przypadku podatku akcyzowego ubytków paliw silnikowych i paliw opałowych nie rozgranicza się.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca wskazuje, iż dokonuje tłoczeń paliw silnikowych (benzyn bezołowiowych i olejów napędowych) oraz paliw opałowych (olejów opałowych) przy pomocy rurociągu przesyłowego dalekosiężnego. Przemieszczenia te odbywają się z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy. Ilości wskazanych paliw, odbieranych w składach podatkowych nie zgadzają się z ilościami wyrobów wysłanych z Zakładu Produkcyjnego i wskazanymi na dokumentach ADT. Wnioskodawca zaznacza, że w tej sytuacji, w poszczególnych składach podatkowych i w ramach poszczególnych wyrobów występują zarówno nadwyżki jak i niedobory tych paliw.

Spółka informuje, iż określa skumulowaną ilość ubytków, kompensując nadwyżki i niedobory występujące w poszczególnych składach podatkowych i na poszczególnych wyrobach. Tak określoną skumulowaną ilość ubytków, pomniejszoną o ubytki normatywne, wynikające z decyzji określającej wysokość norm dopuszczalnych ubytków, opodatkowuje podatkiem akcyzowym.

Wnioskodawca podkreśla, iż ilość ubytków przekraczającą normę dopuszczalnych ubytków nie może być odniesiona do konkretnych rodzajów wyrobów akcyzowych jakie podlegały tłoczeniu. Niedobory i nadwyżki są skompensowane łącznie w stosunku do wszystkich tłoczonych wyrobów (zarówno do paliw silnikowych jak i paliw opałowych). W rezultacie nie można określić, jaki udział w ilości ubytków opodatkowanych akcyzą mają benzyny, oleje napędowe i oleje opałowe (oleje napędowe przeznaczone na cele opałowe, oznakowane i zabarwione).

Z okoliczności wskazanych przez Wnioskodawcę wynika, iż w przedmiotowej sprawie podatek akcyzowy został zapłacony od ubytków będących, zarówno ubytkami paliw silnikowych jak i ubytkami paliw opałowych, co jest zgodne z przepisami ustawy. W związku z niniejszym Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać ilości ubytków paliw silnikowych opodatkowanych podatkiem akcyzowym. Natomiast, jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 37l ust. 1 ustawy o autostradach, podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu od jakiej należy zapłacić podatek akcyzowy. W kontekście powyższego, w sytuacji będącej przedmiotem wniosku, nie występuje podstawa obliczenia wysokości opłaty paliwowej w stosunku do ubytków wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 37h ustawy o autostradach, tj. wyrobów akcyzowych podlegających opłacie paliwowej.

Mając na uwadze powyższe przedmiotowe ubytki ponadnormatywne paliw silnikowych, powstające w czasie tłoczenia, opodatkowane podatkiem akcyzowym nie podlegają obciążeniu opłatą paliwową.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie