Temat interpretacji

WyłączeniE spod działania ustawy wewnątrzwspólnotowej dostawy węgla

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z 28 października 2013 r. (data wpływu 5 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wyłączenia spod działania ustawy wewnątrzwspólnotowej dostawy węgla jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie wyłączenia spod działania ustawy wewnątrzwspólnotowej dostawy węgla.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

X SA jest pośredniczącym podmiotem węglowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.). Podstawowym przedmiotem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest wydobywanie węgla kamiennego w należących do niej 15 kopalniach. W ramach tej działalności zawarła ona umowę z kontrahentem zagranicznym na dostawy węgla - wyrobów węglowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy o podatku akcyzowym. Zapisy umowne przewidują, że kontrahent nabywa węgiel z przeznaczeniem do sprzedaży na rynkach zagranicznych, na rzecz finalnych odbiorców oraz prowadzących punkty sprzedaży węgla. Celem udokumentowania tej sprzedaży zobowiązany jest on do przesyłania X S.A. faksem bezpośrednio po przyjęciu węgla potwierdzonych dokumentów CIM lub CMR, a także do ich odsyłania wraz z potwierdzoną kopią faktury najpóźniej do 20 dnia następnego miesiąca. W zawartej umowie określone zostały również warunki dostaw. W myśl ich postanowień sprzedaż węgla odbywa się na bazie FCA wagon stacja nadania lub FCA inny środek transportu podstawiony przez Kupującego na punkt załadowczy kopalni realizującej wysyłki (INCOTERMS 2000).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy po dniu 19 września 2013 r. sprzedaż węgla dokonywana z zastosowaniem opisanych zasad, z przeznaczeniem do odsprzedaży przez kontrahenta zagranicznego na terytoriach państw członkowskich, stanowi przedmiot opodatkowania w podatku akcyzowym, a w przypadku, gdy sprzedaż ta podlega opodatkowaniu, czy korzysta ona jednocześnie ze zwolnienia w tym podatku...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z obowiązującym do dnia 19 września 2013 r. art. 9a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.) przedmiotem opodatkowania była dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych. Jednocześnie w myśl obowiązującego w tym czasie art. 31a ust. 1 pkt 2 tej ustawy ze zwolnienia od akcyzy korzystała dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 19 września 2013 r. nie ma więc wątpliwości, że realizowana przez X SA sprzedaż węgla na rzecz kontrahenta zagranicznego, jako dokonywana przez pośredniczący podmiot węglowy, bo takim była X SA, aczkolwiek stanowiła przedmiot opodatkowania w podatku akcyzowym, to jednak korzystała ze zwolnienia w tym podatku.

Powyższa sytuacja uległa zasadniczej zmianie wraz z nowelizacją ustawy o podatku akcyzowym, dokonaną ustawą z dnia 12 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (Dz.U. poz. 939). Obowiązujący od dnia 20 września 2013 r. art. 9a ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym zawiera nowy katalog czynności związanych z wyrobami węglowymi, kwalifikujący te czynności do przedmiotów opodatkowania. Wśród czynności tych nie wymienia się jednak dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów węglowych. Dokonywanej przez X SA sprzedaży węgla na rzecz kontrahenta zagranicznego nie sposób również zaliczyć do innych czynności wymienionych w rozpatrywanym przepisie, co kwalifikowałoby ją jako czynność podlegającą opodatkowaniu. W konsekwencji zatem sprzedaż ta obecnie (od dnia 20 września 2013 r.) nie kwalifikuje się, tak jak przed zmianą przepisów, do przedmiotów opodatkowania (nie podlega opodatkowaniu).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwaną dalej ustawą (Dz.U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm.), ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej akcyzą, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, określenie wyroby akcyzowe oznaczają: wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 19 ww. załącznika pod kodem ex CN 2701 wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, w pozycji 20 pod kodem ex CN 2702 węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, natomiast w poz. 21 pod kodem CN ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, pośredniczący podmiot węglowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju:

1. dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, lub
2. używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub
3. używający wyrobów węglowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów niepodlegających opodatkowaniu akcyzą

-który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności;

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy, dostawa wewnątrzwspólnotowa to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego.

W myśl art. 9a ust. 1ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1. sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;
2. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
3. import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
4. użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
5. użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:
   1. nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31a ust. 1,
   2. uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia
   3. jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;
6. użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
7. powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca, który jest pośredniczącym podmiotem węglowym dokonuje - w ramach zawartej umowy - sprzedaży węgla kontrahentowi zagranicznemu. Kontrahent Wnioskodawcy po otrzymaniu węgla zobowiązany jest przesyłać Wnioskodawcy za pośrednictwem faksu potwierdzonych dokumentów przewozowych CIM lub CMR, a także do przesłania ich wraz z potwierdzona kopią faktury najpóźniej do 20 dnia następnego miesiąca.

Odnosząc okoliczności sprawy przedstawione we wniosku należy zauważyć, że w art. 9a ust. 1 ustawy enumartywnie wymienione zostały czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą, których przedmiotem są wyroby węglowe. W katalogu tym nie wskazano wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów węglowych.

Oznacza to, że wewnątrzwspólnotowa dostawa wyrobów węglowych nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym. Tym samym u Wnioskodawcy dokonującego dostawy wyrobów węglowych na rzecz kontrahenta zagranicznego z przeznaczeniem ich do sprzedaży na rynkach zagranicznych, w wyniku której dochodzi do przemieszczenia wyrobów węglowych z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, występuje wewątrzwspólnotowa dostawa wyrobów węglowych, która - zgodnie z ustawą o podatku akcyzowym nie podlega opodatkowaniu akcyzą.

Należy jednak zwrócić uwagę, że ustawa o podatku akcyzowym nie określa jakie dokumenty winien Wnioskodawca posiadać w celu potwierdzenia przemieszczenia wyrobów węglowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego. Zatem to w interesie Wnioskodawcy dla udowodnienia w sposób nie budzący wątpliwości, że w wyniku dostawy wyroby węglowe zostały dostarczone do innego niż Polska kraju członkowskiego - jest posiadanie odpowiedniej dokumentacji potwierdzającej ten fakt. Oznacza to zarazem, że Wnioskodawca w celu zabezpieczenia własnych interesów związanych z ewentualnym sporem z właściwym dla Wnioskodawcy organem podatkowym - związanym z faktem udokumentowania przemieszczania sprzedanych wyrobów węglowych na terytorium innego państwa członkowskiego - winien zadbać o to aby z otrzymanych od kontrahenta zagranicznego i przez niego potwierdzonych dokumentów wynikało w sposób jednoznaczny, że w wyniku dostawy - dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz tego kontrahenta zagranicznego - wyroby węglowe zostały przemieszczone do innego kraju członkowskiego.

Stosownie do powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Wniosek ORD-IN (PDF)

Treść w pliku PDF 202 kB

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach