Temat interpretacji

Do węgla zużywanego do wypalania surowca w piecach szybowych w procesie produkcji wapna palonego i hydratyzowanego ma zastosowanie zwolnienie od akcyzy, wprowadzone z dniem 2 stycznia 2012 r. w art. 31a ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym pod warunkiem prowadzenia przez Wnioskodawcę ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Sposób prowadzenia ww. ewidencji oraz okres jej przechowywania zostały określone w art. 31a ust. 4-7 ustawy.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2011 r. (data wpływu 2 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z opodatkowania akcyzą węgla nabywanego i zużywanego do produkcji wapna jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z opodatkowania akcyzą węgla nabywanego i zużywanego do produkcji wapna.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:.

Spółka jest producentem wyrobów wapienniczych, produkowanych z kamienia wapiennego, w tym m.in. wapna. Produkowane przez Spółkę wapno (wapno palone w bryłach, wapno palone mielone, wapno hydratyzowane) wytwarzane jest w procesie technologicznym, którego zasadniczą częścią jest wypalanie surowca w postaci kamienia wapiennego w piecach szybowych. Paliwem stosowanym do przeprowadzenia procesu wypalania surowca w piecach jest nabywany w tym celu przez Spółkę węgiel (antracyt), importowany przez Spółkę z Ukrainy.

Wypalanie surowca stanowi zasadniczą część składową procesu produkcji wapna. Wypalanie polega na wytworzeniu w piecach, poprzez spalanie wyrobów energetycznych, wysokiej temperatury skutkującej zaistnieniem reakcji chemicznej, w trakcie której następuje redukcja dwutlenku węgla (CO²) z zawartego w kamieniu wapiennym węglanu wapnia (CaCO³) i powstaje tlenek wapna (CaO), czyli wapno palone (z którego z kolei w wyniku reakcji z wodą (H ² O) uzyskiwane jest wapno hydratyzowane (Ca(OH) ²).

Po dniu 31 grudnia 2011 r. Spółka będzie nadal importowała węgiel z Ukrainy, który będzie zużywany w sposób wyżej przedstawiony dla wypalania surowca w procesie produkcji wapna. Odprawa celna węgla importowanego przez Spółkę z Ukrainy dokonywana jest na przejściu granicznym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym do węgla importowanego i zużywanego przez Spółkę po dniu 31 grudnia 2011 r. jako paliwo służące przeprowadzeniu wypału surowca w piecach szybowych w procesie produkcji wapna będzie miało zastosowanie zwolnienie od akcyzy ze względu na przeznaczenie przewidziane przepisem art. 31 a ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, dodanym przepisem art. 21 pkt 10 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców ...

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym wyżej stanie faktycznym do węgla importowanego i zużywanego przez Spółkę dla wypalania surowca w piecach szybowych w procesie produkcji wapna palonego i hydratyzowanego po 31 grudnia 2011 r. będzie miało zastosowanie, z obowiązkiem prowadzenia wymaganej ewidencji, zwolnienie od akcyzy ze względu na przeznaczenie przewidziane przepisem art. 31 a ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (ustawa).

Zgodnie z treścią powołanego art. 31 a ust. 2 pkt 7 ustawy, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane m.in. w procesach mineralogicznych, które to pojęcie oznacza procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej. Produkcja wapna została ujęta w/w podsekcji DI 26 w pozycji 26.5, co oznacza, że produkcja wapna jest procesem mineralogicznym w rozumieniu art. 31 a ust. 2 pkt 7 ustawy. Tym samym, w odniesieniu do zakresu działalności prowadzonej przez Spółkę, znaczenie ma art. 31 a ust. 2 pkt 7 ustawy, który sprowadza się do dyspozycji, zgodnie z którą zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane w procesie produkcji wapna. Treść powołanego przepisu ustawy jest zatem całkowicie jednoznaczna i nie wymaga jakichkolwiek skomplikowanych zabiegów interpretacyjnych do zwolnienia od akcyzy wyrobu węglowego konieczne i jednocześnie wystarczające jest, aby spółka produkowała wapno i zużywała wyrób węglowy w procesie produkcji wapna. Wyrób węglowy jest zużywany w procesie wapna wtedy, gdy jego zużycie jest potrzebne dla przeprowadzenia tego procesu i pozostaje w związku funkcjonalnym z tym procesem rozumianym jako konieczność przeprowadzenia szeregu uporządkowanych odpowiednio czynności/działań mających na celu uzyskanie produktu końcowego w postaci wapna. Zużywanie wyrobu węglowego w procesie produkcji wapna (czy szerzej, w procesie mineralogicznym), o którym mowa w art. 31a ust. 2 pkt 7 ustawy rozumieć należy tak samo, jak zużywanie wyrobu węglowego w procesach produkcji energii elektrycznej lub produkcji wyrobów energetycznych, o czym stanowią przepisy art. 31 a ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy. Z punktu widzenia powołanych przepisów ustawy nie ma żadnego znaczenia, w jaki sposób i w jakim charakterze wyrób węglowy jest w danym procesie wykorzystywany, a w szczególności, czy jest on w danym procesie (produkcji energii elektrycznej, produkcji wyrobu energetycznego czy też produkcji wapna) wykorzystywany jako materiał służący wytworzeniu temperatury i energii potrzebnych do przeprowadzenia procesu produkcyjnego, czy też jest wykorzystywany w procesie produkcyjnym w inny sposób, bez jego spalania. Istotne jest tylko to, aby wyrób węglowy do przeprowadzenia procesu produkcji był potrzebny i aby jego zużycie, w tym i poprzez ewentualne spalanie, służyło realizacji procesu produkcyjnego mającego na celu uzyskanie wskazanego w przepisach art. 31 a ust. 2 ustawy produktu końcowego. Co więcej, analiza przepisów ustawy prowadzi do wniosku, że zwolnienie przewidziane w art. 31 ust. 2 pkt 7 ustawy dotyczyć może tylko i wyłącznie takich wyrobów węglowych, które w procesach mineralogicznych, a więc i w procesie wapna, są zużywane w celach grzewczych/opałowych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 w ustawy, wyrobami akcyzowymi w jej rozumieniu są tylko wyroby określone w załączniku nr 1 do ustawy, zaś zgodnie z dodanym art. 2 ust.1 pkt la ustawy, wyrobami węglowymi w jej rozumieniu są wyroby energetyczne określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

Wskazane pozycje załącznika nr 1 do ustawy wymieniają:

• poz. 19 - węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stale wytwarzane z węgla jeżeli są przeznaczone do celów opałowych,

• poz. 20 - węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych,

• poz. 21 - koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Z powyższego wynika, że wyrobem akcyzowym i jednocześnie wyrobem węglowym podlegającym akcyzie jest tylko taki węgiel, który jest przeznaczony do celów opałowych. Węgiel o innym przeznaczeniu (wykorzystaniu), wykorzystywany bez jego spalania jako np. domieszka do określonych substancji lub katalizatorów określonych reakcji chemicznych, w ogóle nie podlega akcyzie i przepisy ustawy nie mają do niego zastosowania.

W tym stanie rzeczy zwolnienie od akcyzy przewidziane przepisem art. 31 a ust. 2 pkt 7 ustawy może obejmować tylko taki węgiel, który w procesach mineralogicznych tego rodzaju jak m.in. produkcja wapna jest spalany (przeznaczony do wykorzystania w tych procesach w celach opałowych), albowiem w przeciwnym wypadku, gdyby uznać, że zwolnieniem z art. 31 a ust. 2 pkt 7 ustawy objęty jest jedynie taki węgiel, który w tych procesach jest przeznaczony do celów innych niż opałowe i nie jest wykorzystywany jako paliwo grzewcze, to wtedy okazałoby się, że ustawodawca w art. 31 a ust. 2 pkt 7 ustawy wprowadza zwolnienie od akcyzy wyrobów, które akcyzie w ogóle nie podlegają. Byłoby to zatem zwolnienie całkowicie bezprzedmiotowe, świadczące o rażącej i niezrozumiałej nieracjonalności ustawodawcy wprowadzającego takie zwolnienie.

Za słusznością stanowiska spółki przemawia również analiza regulacji zawartych w przepisach prawa wspólnotowego. Zgodnie z art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze Dyrektywy Rady 2003/96A/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dyrektywa Energetyczna). Dyrektywa ta nie ma zastosowania do produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwa do ogrzewania. Jednocześnie zgodnie z tiret piąte tego samego art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy Energetycznej, Dyrektywa ta nie ma zastosowania również w przypadku wykorzystania produktów energetycznych do procesów mineralogicznych. Z wzajemnego zestawienia treści art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze i piąte Dyrektywy Energetycznej, w sposób logiczny wynika, że wyłączenie zawarte w art. 2 ust.-4 lit. b.tiret piąte Dyrektywy dotyczy produktów energetycznych wykorzystywanych w procesach mineralogicznych jako paliwo do ogrzewania, albowiem produkty energetyczne wykorzystywane w celach innych niż paliwo do ogrzewania są wyłączone spod działania Dyrektywy już na podstawie art. 2 ust. 4 lit. b tiret pierwsze, bez względu na to, w jakiego rodzaju procesie takie wykorzystanie następuje i wprowadzanie odrębnego wyłączenia dla produktów energetycznych wykorzystywanych w procesach mineralogicznych w sposób inny niż jako paliwo do ogrzewania byłoby po prostu bezprzedmiotowe. Wprawdzie z wyłączenia zawartego w art. 2 ust. 4 lit. b tiret piąte Dyrektywy Energetycznej nie wynika bezpośrednie i obligatoryjne zwolnienie od akcyzy wyrobów energetycznych wykorzystywanych jako paliwo do ogrzewania w procesach mineralogicznych, jednak zawarte tam wyłączenie stwarza fakultatywną możliwość wprowadzenia przez Państwa Członkowskie tego rodzaju zwolnienia i z możliwości tej ustawodawca polski skorzystał wprowadzając do ustawy o podatku akcyzowym powołany wyżej przepis art. 31 a ust.2 pkt 7. W sposób jednoznaczny wynika to też z rządowego uzasadnienia projektu ustawy, w którym wprost jest stwierdzone, że"... Zwolnienia związane z przeznaczeniem wyrobów węglowych wymienione w ust. 2 dodawanego art. 31a obejmują wszystkie obligatoryjne i fakultatywne zwolnienia przewidziane w dyrektywie 2003/96/WE."

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwana dalej ustawą określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej akcyzą wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu tymi wyrobami, a także oznaczanie ich znakami akcyzy.

Artykuł 2 ust. 1 tej ustawy, będący słowniczkiem ustawowym zawiera definicję legalną niektórych określeń i zwrotów użytych w ustawie, i tak wyroby akcyzowe, zgodnie z definicją ustawową są to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W załączniku Nr 1 do ustawy umieszczono m.in.:

• pod pozycją 19 z kodem CN ex 2701 węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla jeżeli są przeznaczone do celów opałowych oraz

• pod pozycją 21 z kodem CN ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany, węgiel retortowy jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Umieszczenie dopisku ex przy konkretnym kodzie CN ma na celu zawężenie tych wyrobów do tych, które spośród danego grupowania spełniają warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce Nazwa wyrobu (grupa wyrobów). Dopisek ex umieszczony przy rozpatrywanych przez nas pozycjach załącznika oznacza, iż wyroby o podanych tam kodach należy traktować zawężająco czyli np. nie wszystkie wyroby oznaczone kodem CN 2701, lecz te spośród nich, które są opisane w danej pozycji.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 1 u. p. a. do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się między innymi w punkcie 2 - wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Z kolei paliwami opałowymi w rozumieniu art. 86 ust. 3 ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2 czyli z wyłączeniem paliw silnikowych.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, iż wyrobami akcyzowymi są:

1. węgiel brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla jeżeli są przeznaczone do celów opałowych;
2. koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany, węgiel retortowy jeżeli są przeznaczone do celów opałowych,
3. jak również wszelkie wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych.

Podobnie kwestia określenia wyrobów akcyzowych jest uregulowana w prawie wspólnotowym, to jest w Dyrektywie Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG oraz w Dyrektywie Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.

W przepisie art. 1 Dyrektywy Rady 2008/118/WE mówi się, iż dyrektywa ta ustanawia ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego nakładanego bezpośrednio lub pośrednio na konsumpcję poniższych wyrobów, zwanych dalej "wyrobami akcyzowymi", a w podpunkcie a) tego przepisu jako wyroby akcyzowe wymienia się produkty energetyczne i energię elektryczną objęte dyrektywą 2003/96/WE.

Z kolei przepis art. 2 dyrektywy 2003/96/WE mówi, iż dla celów niniejszej dyrektywy, pojęcie "produkty energetyczne" stosuje się do produktów wymienionych w podpunkcie b) tego przepisu, objętych kodami CN 2701, 2702 i 2704 do 2715.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, należy stwierdzić, iż węgiel jest wyrobem akcyzowym, jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych.

Należy wyraźnie stwierdzić, iż zarówno w ustawie, jak i w przepisach wspólnotowych brak jest definicji ustawowej, która precyzowałaby sformułowanie do celów opałowych. Zwrot - zużycie w celach opałowych był rozpatrywany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie pod numerem C-240/01, gdzie orzeczono, że pomimo braku w przepisach wspólnotowych takiej definicji, to i tak państwa członkowskie nie mają prawa do formułowania własnych definicji, gdyż mogłoby to doprowadzić do rozbieżności pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi w definiowaniu celu opałowego, a to z kolei mogłoby sprzeciwić się zasadzie równości i uczciwości konkurencji.

Jednocześnie TSUE w rozpatrywanym stanie faktycznym, dotyczącym wykorzystania w celach opałowych olejów stwierdził, iż zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia cieplna uzyskiwana w następstwie spalania olejów jest używana w celach grzewczych niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. Ponadto TSUE w tym wyroku stwierdził, że cel nakładania na oleje mineralne podatku akcyzowego jako podatku konsumpcyjnego przemawia za interpretowaniem wyrażenia użycie jako paliwo opałowe (), jako wyrażenia odnoszącego się do wszystkich przypadków, w których oleje mineralne ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego. We wszystkich tych przypadkach oleje mineralne ulegają zużyciu i muszą być opodatkowane akcyzą.

Należy zwrócić uwagę na sformułowanie niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego.

W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. z 2011 r. Nr 232, poz. 1378) z dniem 2 stycznia 2012 r. znowelizowano ustawę o podatku akcyzowym m.in. poprzez dodanie art. 31a, który dotyczy zwolnień od akcyzy wyrobów węglowych.

Zgodnie z ww. art. 31a ust. 2 pkt 7 znowelizowanej ustawy zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str.1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

Warunkiem zwolnienia, zgodnie z art. 31a ust. 4 ustawy jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3, to jest np. gospodarstw domowych, organów administracji publicznej itp. Ewidencja może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości wysłanych lub otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania, oraz informacje o dokumentach dostawy i kodzie CN wyrobów węglowych. Ewidencja oraz dokument dostawy powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokument dostawy potwierdzony przez odbiorcę ( art. 31a ust. 5-7 ustawy).

W zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca opisuje, iż podczas produkcji różnego rodzaju wyrobów wapienniczych będzie używał węgla do wypalania surowca w piecach szybowych. Węgiel będzie importowany i zużywany jako paliwo służące do wypału surowca w piecach szybowych w procesie produkcji wapna.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego dokonany przez Wnioskodawcę oraz przytoczone wyżej przepisy należy zgodzić się ze stanowiskiem Zainteresowanego, iż do węgla zużywanego do wypalania surowca w piecach szybowych w procesie produkcji wapna palonego i hydratyzowanego ma zastosowanie zwolnienie od akcyzy, wprowadzone z dniem 2 stycznia 2012 r. w art. 31a ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym pod warunkiem prowadzenia przez Wnioskodawcę ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Sposób prowadzenia ww. ewidencji oraz okres jej przechowywania zostały określone w art. 31a ust. 4-7 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisanym zdarzeniu przyszłym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi